Czterowentylatorowy jonizator stanowiskowy HDSL-1104 neutralizuje ładunki elektrostatyczne na dużych stanowiskach montażowych, liniach produkcyjnych i stołach pakowych. Cztery wentylatory dają przepływ do 440 CFM, więc strumień jonów pokrywa obszar, którego jednostka jedno- lub dwuwentylatorowa nie obsłuży.
Izolator naładowany elektrostatycznie nie da się rozładować uziemieniem — ładunek nie ma jak spłynąć. Na stanowisku montażowym izolatorami są folie, pojemniki, taśmy, obudowy i odzież. Jonizator wytwarza w powietrzu jony obu znaków; strumień powietrza donosi je do naładowanej powierzchni, gdzie ładunek przeciwnego znaku zostaje zobojętniony.
Dlatego jonizator jest w strefie EPA uzupełnieniem, a nie zamiennikiem maty i opaski. Uziemienie odprowadza ładunek z przewodników i z operatora, jonizacja zajmuje się tym, czego uziemić się nie da.
O jakości jonizatora decydują dwie liczby. Pierwsza to offset, czyli napięcie równowagi: jeśli jony jednego znaku przeważają, urządzenie samo ładuje powierzchnie zamiast je rozładowywać. PN-EN 61340-5-1 dopuszcza ±35 V, ten model utrzymuje ±5 V w stanie ustalonym. Druga to czas neutralizacji — ile sekund zajmuje zbicie ładunku z 1000 V do 100 V w zadanej odległości.
Układ samobalansujący koryguje stosunek jonów dodatnich do ujemnych automatycznie, więc kalibracja przy montażu zwykle nie jest potrzebna. Testy prowadzono zgodnie z ESD STM3.1, urządzenie spełnia wymagania ANSI/ESD S20.20-2014 i ma oznaczenie CE; do każdej sztuki dołączany jest certyfikat zgodności.
Jonizator montuje się nad stanowiskiem, w kilku płaszczyznach — na wysięgniku, półce lub konstrukcji nad linią. Strumień powinien obejmować pole, w którym rzeczywiście leżą wrażliwe elementy, a nie sam blat. Prędkość nawiewu reguluje się do warunków: większy przepływ skraca czas neutralizacji, ale przy lekkich elementach i pyle bywa uciążliwy.
Emitery pokrywają się z czasem osadem, który obniża wydajność jonową. W tym modelu wbudowano szczotki czyszczące, więc konserwacja sprowadza się do okresowego przeczyszczenia bez demontażu igieł. Skuteczność jonizatora sprawdza się miernikiem pola elektrostatycznego z płytką testową, a nie na oko.
Montaż elektroniki i komponentów SMD, produkcja PCB, stanowiska pakowania, cleanroomy, laboratoria, optoelektronika, przemysł precyzyjny i motoryzacyjny. Wszędzie tam, gdzie na stanowisku obecne są materiały izolacyjne, a wymagania dotyczące ESD są prowadzone formalnie.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Model | HDSL-1104 |
| Liczba wentylatorów | 4 |
| Przepływ powietrza | do 440 CFM |
| Regulacja przepływu | wielostopniowa |
| Offset (równowaga napięcia) | ±5 V w stanie ustalonym |
| Balans jonów | automatyczny, samobalansujący |
| Czyszczenie emiterów | wbudowane szczotki czyszczące |
| Montaż | w różnych płaszczyznach |
| Normy | ANSI/ESD S20.20-2014, testy wg ESD STM3.1 |
| Oznaczenie | CE, certyfikat zgodności w komplecie |
| Producent | United Static Control Products |
Nie. Mata i opaska odprowadzają ładunek z przewodników i z operatora, a jonizator zajmuje się izolatorami, których uziemić się nie da — foliami, pojemnikami, taśmami i obudowami. PN-EN 61340-5-1 traktuje jonizację jako uzupełnienie systemu uziemień, nie jego zamiennik.
To napięcie, jakie jonizator sam indukuje na powierzchni przy zrównoważonym strumieniu jonów. Norma PN-EN 61340-5-1 dopuszcza ±35 V, więc ±5 V jest wartością z dużym zapasem. Zbyt duży offset powoduje, że urządzenie ładuje to, co miało rozładować.
Zależy od zapylenia. W typowym montażu elektroniki wystarcza przegląd co kilka tygodni, w zapylonym otoczeniu częściej. Ten model ma wbudowane szczotki, więc czyszczenie nie wymaga demontażu igieł. Zaniedbane emitery to najczęstsza przyczyna spadku wydajności jonowej.
Miernikiem pola elektrostatycznego z płytką testową: ładuje się płytkę do 1000 V i mierzy czas spadku do 100 V w miejscu, gdzie faktycznie leżą komponenty. Przy audycie strefy EPA mierzy się to okresowo i zapisuje — sama praca wentylatorów niczego nie dowodzi.
Przy pojedynczym stanowisku serwisowym zwykle wystarcza jednostka mniejsza. Cztery wentylatory i 440 CFM mają sens przy długich stołach montażowych, liniach produkcyjnych i stanowiskach pakowania, gdzie trzeba pokryć obszar szerszy niż zasięg jednego nadmuchu.