Stacje lutownicze

Stacje lutownicze w tej kategorii dzielą się na trzy rodziny: kolbowe z grotem, gorącego powietrza (hot air) oraz kombi łączące oba źródła ciepła w jednej obudowie. Wszystkie mają wykonanie ESD i przyłącze uziemienia, wymagane na stanowisku pracy w strefie EPA według PN-EN 61340-5-1.

Trzy rodzaje stacji

Moc, a nie sama temperatura

Na karcie produktu widać dwie liczby: temperaturę i moc. Temperatura mówi, do ilu stopni nagrzeje się grot. Moc mówi, jak szybko stacja odbuduje tę temperaturę po dotknięciu zimnej płytki — i to ona decyduje o jakości lutu. W ofercie są stacje od 50 W do 320 W. Do drobnej elektroniki wystarcza 50–90 W; przy złączach zasilania, dużych polach masy i ekranach potrzebne jest 150 W i więcej, bo miedź odprowadza ciepło szybciej, niż słaba grzałka je dostarcza.

Hot air: temperatura to połowa nastawy

Przy stacjach gorącego powietrza równie ważny jest przepływ, podawany w litrach na minutę. Zbyt duży przepływ zdmuchuje drobne elementy z sąsiedztwa i rozrzuca je po płytce, zbyt mały nie przekaże ciepła. Dobór dyszy do rozmiaru elementu robi resztę — dysza powinna obejmować obudowę układu, a nie jego okolice.

Groty i dysze

Grot jest elementem zużywalnym. Kształt dobiera się do zadania: stożek do punktów pojedynczych, ścięty do wyprowadzeń szeregowych, dłutowy do złączy i mas. Do stacji hot air dostępne są dysze o różnych średnicach — w ofercie od 2,5 mm do 9 mm.

Najczęstsze pytania

Poradniki

Zanim wybierzesz konkretny model, zajrzyj do naszych poradników — piszemy w nich, na co patrzeć przy doborze i jakich błędów uniknąć.

• Stacja lutownicza czy hot air — dobór mocy i grota, zamknięta pętla, temperatury SAC i SnPb
• Jak dobrać pochłaniacz oparów lutowniczych — wydajność w m³/h, filtry, wysięgniki i głowice